UV Baskı

Bir pano yüzeyi iki yolla görselleştirilir: baskı önce folyoya yapılıp levhaya yapıştırılır ya da doğrudan levhanın üstüne basılır. İkinci yolda araya katman girmediği için hava kabarcığı, kenardan kalkma ve zamanla beliren yapıştırıcı çizgisi sorunları ortadan kalkar. Kenar, folyonun kesildiği yerde değil levhanın kesitinde biter; yakından bakılan iç mekân panolarında bu fark görünür. Üretim tarafında da bir kazanç vardır: baskı kürlendiği anda işlenebildiği için levha aynı gün kesilip montaja hazırlanabilir. Buna karşılık görsel artık levhanın kendisidir; içerik değiştiğinde kaplama değil, panonun tamamı yenilenir. Bu yüzden yöntem, içeriği sabit kalacak işler için daha uygundur.

Pleksi ve cam gibi saydam yüzeylerde renkli mürekkep tek başına soluk kalır, çünkü arkasından gelen ışık rengi yıkar. Bu yüzden renk katmanının altına ya da üstüne beyaz bir katman basılır. Beyazın hangi tarafta olacağı, levhanın hangi yüzünden bakılacağına göre belirlenir: arkadan basılan bir pleksi levhada önce renk, sonra beyaz basılır ve görsel ters hazırlanır. Bu katmanlama sayesinde saydam levha hem canlı bir görsel taşır hem de arkasındaki duvarın renginden etkilenmez. Kısmi saydamlık isteniyorsa beyaz katman yalnızca belirli bölgelere uygulanır; bu, ışıklı panolarda yalnızca yazının aydınlanmasını sağlayan bir yöntemdir. Hangi bölgenin ışık geçireceği tasarım dosyasında ayrı bir katman olarak belirtilir.

İki yöntem benzer bir görünümü farklı maliyet ve ömür dengesiyle verir. Sert, ölçüsü levhayla sınırlı ve uzun süre değişmeyecek panolarda doğrudan baskı daha temiz bir sonuç verir. Yüzey çok büyükse, kavisliyse ya da mevcut bir tabelanın üstü yenileniyorsa folyo kaplama doğru seçimdir; folyo levha ölçüsüne bağlı kalmaz ve sonradan sökülebilir. İçeriği sık değişen menü panoları, fiyat listeleri ve kampanya yüzeylerinde de folyo mantıklıdır, çünkü yalnızca kaplama yenilenir. Kararın pratik ölçütü şudur: bu yüzeyin görseli, levhanın kendisinden daha kısa ömürlü mü olacak? Cevap evetse kaplama, hayırsa doğrudan baskı seçilir. Bu soruyu teklif aşamasında sormak, birkaç yıl içinde ikinci bir pano maliyeti doğmasını engeller.

UV mürekkep yüzeye kimyasal olarak işlemez, üzerinde sertleşerek tutunur. Bu yüzden tutunma tamamen levhanın yüzey özelliğine bağlıdır. Pleksi, dekota ve kompozit gibi düzgün ve gözeneksiz yüzeyler iyi sonuç verir. Yağlı plastikler, silikon kalıntısı taşıyan zeminler ve bazı toz boyalı yüzeylerde ise baskı tırnakla kazındığında kalkabilir; bu tür malzemelerde önce küçük bir parçayla deneme yapar, gerekirse ara astar kullanırız. Levhanın üzerindeki koruyucu film baskıdan hemen önce sökülür, çünkü açıkta bekleyen yüzey toz toplar ve tozun üstüne basılan mürekkep noktalı bir doku bırakır. Temizlik alkol bazlı yapılır ve yüzey tamamen kurutulur; eldivenle çalışmak parmak izinin baskı altında kalmasını önler.

UV baskının dış mekân davranışı iki şeye bağlıdır: mürekkep katmanının üzerine koruyucu bir vernik ya da film uygulanıp uygulanmadığı ve levhanın kendi dayanımı. Doğrudan güneş alan yüzeylerde korumasız bir baskı, aynı ortamdaki laminasyonlu bir folyoya göre daha erken açılır. Levha tarafında ise dekota gibi köpük esaslı malzemeler güneşte esneme eğilimi gösterirken kompozit büyük ölçüde biçimini korur. Bu yüzden dış cepheye giden işlerde levha ve koruma katmanı birlikte seçilir. Yalnızca baskıyı konuşup levhayı ikinci plana atmak, zamanla dalgalanmış bir pano olarak geri döner; iki karar tek karardır. Panonun hangi yöne baktığını da bu aşamada sorarız, çünkü güney cephesi diğerlerinden hızlı yorar.